Webshop Eleveld Steenwijk
Aanmelden nieuwsbrief Eleveld Steenwijk
Eleveld Steenwijk

Oostenrijk

Oostenrijk 
Wijnland met mooie fijne wijnen. 
Strengste wetgeving ter wereld, lijkt veel op Duitse wet. 
De gestelde eisen gelden voor het gehele land, er zijn per onderliggend gebied geen verschillen in eisen.

 

Een stukje geschiedenis

Sinds de Romeinen bestaat de wijnbouw in Oostenrijk en daarna heeft het bijna geheel in handen van de kerk voortbestaan. 
In tegenstelling tot Frankrijk en Duitsland, kent Oostenrijk geen kleine hoeveelheid wijnen die een enorme internationale reputatie met een zeer hoge prijs hebben. 
De grote bulk werd lokaal geconsumeerd tegen lage prijzen. 
Wijnen welke niet direct voor langer bewaren gemaakt zijn. 
Buiten de landsgrenzen was Oostenrijkse wijn onbekend en de kleine hoeveelheid export was in handen van enkele handelaren

In de 1960er jaren van was de vraag naar goedkope zoete wijnen in Duitsland dermate hoog dat bijkoop in Oostenrijk en Italië niet ongewoon was. Prijs was het belangrijkste argument, kwaliteit was niet belangrijk. 
Om goede zoete wijnen te kunnen maken zijn naast goede weersomstandigheden ook selectieve oogstmethoden nodig. 
Een mooie zoete wijn is geen goedkoop product. 

De oplossing werd gevonden in het kunstmatig en illegaal zoeten van de wijn met diethyleen glycol, ook wel in gebruik als antivries. 
Deze korte termijnpolitiek leverde financieel meer op dan het maken van eerlijke wijn die door de wijnmakers zelf op de markt werd gebracht. 

Toen deze valsheid in 1985 tot een schandaal werd gingen vele van de grote, relatief nieuwe exporterende producenten failliet. 

De wijnbouw was terug bij af: bij de oudere kleine wijnhuizen. 
Bij deze wijnhuizen was intussen een jongere generatie opgegroeid, welke modern was opgeleid en internationaal was gaan kijken hoe het toegaat bij het wijn maken. 

Het tijdstip voor deze wijzigingen was zo gek nog niet, want de 1980er jaren brachten ook veranderingen in lifestyle. 
De vraag naar goede wijn bleek te groeien en goede wijn was er nu genoeg. 
En de groei in magazines over wijn en lekker leven groeide eveneens. 
Met een groeiend aantal artikelen over de wijnen in Oostenrijk groeide de vraag mochten langzaamaan de prijzen gaan stijgen. 
En stijgende prijzen leveren weer ruimte om de kwaliteit te verhogen: lagere opbrengsten, latere oogsten. 

De enorme ontwikkeling van keldertechnieken gaf de wijnmakers een duw om wijnen van grote kwaliteit te gaan maken. 
Wachten met oogsten is normaliter een riskante keuze, vooral wanneer klanten niet meer voor deze wijnen wensen te betalen? 
Nu is het normaal dat de beste wijnen in Wachau (riesling) worden gemaakt van fruit dat in november is geplukt.
Later oogsten levert druiven met meer concentratie en complexiteit en intensiteit. 

Terroir 
Ook hier is die term van toepassing geworden. 
Wijnstokken groeien ook in Oostenrijk op steile hellingen, stenige bodem en terrassen.  Verschillende bodemsamenstellingen levert interessante verschillen op in het karakter van een wijn. Ook fustrijping is toegetreden als normaal gebruik (rood). 

Druiven
Driekwart van de Oostenrijkse wijn is wit. 
De toegepaste druivenrassen daarvoor zijn 
Grüner Veltliner (36%), 
Welschriesling (9%), 
Müller-Thurgau/Rivaner (6,8%), 
Weißburgunder (6%), 
Riesling (3,4 %), 
Neuburger (2,3 %), 
Chardonnay/Morillon/Feinburgunder (0,9 %), 
Sauvignon Blanc/Muskat-Sylvaner (0,7 %), 
Bouvier, Frühroter Veltliner, Muskat Ottonel, Roter Veltliner, Grauburgunder/Rülander/Pinot Gris, Traminer, Zierfandler, Rotgipfler, Gelber Muskateller. 

Rode wijn wordt gemaakt van (blauer) 
Zweigelt (8%), 
Blaufränkisch (5%), 
Portugieser (5%), 
St. Laurent (0,9 %), 
Blauer Burgunder/Pinot Noir (0,7 %), 
Blauer Wildbacher/Schilcher, Blauburger, Cabernet Sauvignon en Merlot. 

Wetgeving
Tegenwoordig worden Oostenrijkse wijnen alom gewaardeerd. 
De wetgeving is enorm streng. 
De wetgeving is Europees, maar er wordt met nummers én banderollen gewerkt om aan te geven dat elke wijn 2x is gecontroleerd (behalve voor Landwein). 
De strengste wetgeving ter wereld wordt beweerd. 
Er geldt voor alle wijn een oogstbeperking van 9000 kilo, ofwel 6750 liter per ha. (behalve voor tafelwijn). 
Het suikergehalte van de most bepaald in welke kwaliteitscategorie de wijn valt. 
Het suikergehalte wordt uitgedrukt in
KMW, Klosterneuburger Mostwage.

Wijnbouwgebieden
De wijngebieden in oostenrijk liggen alle in het oosten van het land. 
Tafelwijn komt uit 4 regio's:
 
Weinland Österreich 44.460 ha
Steierland 3290 ha
Wien 680 ha
Bergland Österreich 20 ha. 

Klimaat
De wijnbouw in Oostenrijk vindt plaats op dezelfde breedtegraad als de Bourgogne. Warme zonnige zomers en lange milde herfstdagen met koele nachten zijn typisch. De jaarlijkse neerslag in ongeveer 400 mm, in Steiermark kan wel 800 mm vallen. 
Sterke invloed van de Donau, welke zonlicht weerkaatst en temperatuurschommelingen dempt. 
Dit geldt ook voor de Neusiedlersee
Aan de oevers van dit meer rijpen mooie (trocken)beerenauslesen. 
De meeste wijngaarden liggen op 200 m hoogte, de hoogste is 560 m hoog en is in Steiermarken gelegen. De wijnen kunnen zo langzaam rijpen in het najaar. 

Bodem
Grote verscheidenheid aan bodems. 
In het Weinviertel en in het Donauland domineren löss. 
Bij Krems, Langenlois en in Wachau overheersen rotsgesteenten. 
In het Thermengebied zijn het vooral leem- en kalkbodems. 
In de resterende gebieden is de bodem erg divers.
 

WIJNHUIZEN:


Franz Hirtzberger


Diwald Wagram

Winzer Krems



Bron: wijn.org - wardswijnwereld.nl